میدونید یه مدت میشه که از خواب بیدار شدم

تازه به خودم اومدم ولی یکم دیرشده کاروان رفته و من خاکستر جا مونده از آتیش کاروان هستم

میدونید حالا که میدونم دانشگاه یعنی همه چیزو همه کس دیگه دیر شده

میگن  سنت زیاد شده باید بری سربازی با خودم عهد کردم برم

و برگردم  و برای خودم زندگی درست کنم

حلاصه  دفترچمو پست کردم و اونا هم ذهمت کشیدن جواب رو برام فرستادن

گفتن آقای پدرام لطفا" مورخ ۱۹/۸/۱۳۸۷ ظلع شمالی ترمینال تهران حضور پیدا کنید

حالا ما موندیمو  انتظار برای اعظام باور کنید خسته شدم همه   چیز داره  دست به دست هم میده تا از زندگی غقب بیفتم ..

تا ببینیم چی میشه من تا آخرش با زندگی و سرنوشتم میجنگم...

خوب دیگه تا پست بعدی آهور مزدانگهدار همگی شما ...

که سوسوزن آسمان شبهایم است

به ادامه مطالب بروید...

این پست رو  تقدیم میکنم به  ستاره خانم

نه به خاطر خانم بودنش به خاطر معرفتش ......

 برای دییدن  گالری عکس به ادامه مطالب بروید  .....

اسکله ناز چشمات  حریم امن قایقم

توساعت  یه رب به عشق عقربه  دقایقم

گرمی دستای تو رو  به ۱۰۰ تا دنیا نمیدم

هر وقت که یارم تو بودی بی کسی رو  نفهمیدم

تو بند دل سلول عشق حبس نگاتو میکشم  

ولی بازم  رو میله هاش عکس چشماتو میکشم

آی قصه بی سروته شعر بدون قافیه

برای مرگ این  صدا  نبودن تو کافیه.

 تقدیم به تو که  بهشت  همواره  پابوس تو میباشد

ای مادر من  زندگی من .

خوب میدونم نه این که میری تو هم میری مثل یه  زار.

من میدونم تو هم یه روز دلت برام   تنگ میشه باز 

بازم  دلت  تنها میشه تو اون همه سوزو  گداز..

عطر صدات  پیچیده باز توی اتاق خونه.

عکس تو رو  میبینمو  بازم  میشم  دیوونه.

بار هر  نفس داد میزنم شاید بیای کنارم  دیوونه  نگاتمو  راه  فرار ندارم.

تویی اون عشق قدیمی  هم  نفس سمیمی .

تویی آرزوی قلبم آره  فقط همینی.

 تویی آرزوی فلبم  آره  فقط همینی.

منم  یه  شب میخندمو  اشک تو رو  در میارم

توخوابتم نمیبینی که من برات گل بیارم

منم میرم  به اینو اون پشت   سرت  حرف میزنم

هر چی که دست  تکوون  بدی دست تو رو  پس میزنم

عطر صدات  پیچسده باز توی اتاق خونه

عکس تو رو میبینمو  بازم  میشم  دیوونه ...........

التماست  کردمو در خود شکستم  غرورمو  بازم  نفهمیدی

عاشق نبودی تا که  بفهمی دردمو احساسمو  هرگز  نخواستی تا که ببینی  نالاه هایه  قلبمو

دلمو  شکستی برو  دلمو  شکستی برو  برو  دبگه نه نمیخوامت  دلمو  شکستی برو  دلمو 

 شکستی برو  فقط اینه  جوابت  برو  برو  دیگه نه نمیخوامت دلمو  شکستی فقط اینه  جوابت

به  پای تو  نشستم  از عشقت  مست مستم  دلمو  شکستی اما  هنوز عاشقت  هستم

از یاد من نمیری موردم از این  اسیری

چیکار کنم  که امرو ز از عشق من تو سیری

دلمو  شکستی برو  دلمو  شکستی برو  برو  دیگه نه نمیخوامت 

دلمو  شکستی برو  فقط اینه  جوابت

او آشنای شبهای من بود

               دیروز من بود فردای من بود

                             شهزاده ی من رویای من بود 

                                        او هم قبیل لیلای من بود

وقتی نوشتم عاشق ترینم 

             گفتی نمی خوام تو رو ببینم  

                          برات نوشتم یه بی قرارم

                                    با خنده گفتی دوستت ندارم

رو بغض ابرا نامه نوشتم

            قلبم رو مهر نامه گذاشتم

                       با تو میگیره ترانه هام جون

                                     وقتی نباشی میمیره مجنون

تو میگی عشق بازی آسمون

هیچی تو دنیا به اندازه بارون بهم آرامش  نمیده

واقعا" بهم ارماش میده من عاشق بارونم

بارون .بارون .بارون.بارون

      رهــا کن ایـن تـن منو

         الاهی سد سالــه بشــه

            عشق قشنگت عزیزم

                امــا یـــه قول بهم بده

                     یـارتـــو تنهــا نزاری

کــه مثل من اسیر بشـه

     آواره از خونـــه بشـــه

       منم یـــه قول بهت میدم

           یـه روز فراموشت کنم

              قلبمو سنگیش بــکنــم

                   عشقتو خاکستر کنــم

اگه یه روز خواستی گلم

      کسی رو نفرینش کنی

         بگو کــه مثل من بشــه

            زجر جــدایی بکشــــه

                آخه چه جور دلت اومد

                   تنهــام بزاری و بـــری

آخــه مگــه حرفی زدم

زخـــم زبونی مـن زدم

    آره همش بهـونــــه بود

        مسئله یـــار دیگــه بود

            دلت هوایی شــده بـــود

                  کارم از کار گذشته بود

دلمم مثل عروسک ساده بود دل به دلش داد

گله و گلایه ای نیست بی وفایی رسم  عشقه

عاشقا تنها میمونن  تنهایی مرام  عشقه

تقدیم به اریسا با عشق از بابل

 مي توانم تو را خط خطي کنم که آن وقت در زندان خط هايم براي

 هميشه ماندگار ميشوي و وقتي که نيستي بي رنگي روزهايم را با

مداد رنگي هاي يادت رنگ مي زنم.

                        اگر خدا حافظی در راه است سلام نکن

                        اگردوست داری کسی رو دلش رو نشکن

                                            اگر دستی را گرفتی رهایش نکن    

اینها نتیجه تقدیر من نبود .

آغاز با تو بودن تقصیر من نبود

فکر نکن دلم برات تنگ نمیشه

 فکر نکن نمیشه ببینمت

یعنی نمی خوام ببینمت

ببین نگذا شتن با نخواستن خیلی فرق داره .

می سپارمت به بارانی که عصر خنک آن پنجشنبه بارید

و تو اشمش را گذاشتی اتفاق آشنایی

برو زیبا .سرنوشت را نمی توان از سر نوشت.

آدم خیلی حقیره

بازیچه تقدیره

پل بین دو مرگ

مرگی که ناگزیره

حقی خود تولد

آغاز راه مرگه